Twardość wody w Poznaniu – Dębina, Mosina i Gruszczyn w danych Aquanetu

Opublikowano 13 listopada 2026 · 6 min czytania · NovaSalz

Twardość wody w Poznaniu wynosi od ok. 13,5 do ok. 20 °dH – zależnie od tego, z której stacji pochodzi woda. W III kwartale 2026 r. Aquanet podał średnio 240 mg CaCO₃/l (13,5 °dH) dla stacji Poznań, 350 mg CaCO₃/l (19,7 °dH) dla stacji Mosina i 320 mg CaCO₃/l (18 °dH) dla Gruszczyna. Duża część miasta dostaje wodę mieszaną, więc w kranie możesz mieć zarówno wodę średnio twardą, jak i na granicy twardej.

Twardość wody w Poznaniu według stacji uzdatniania

Aquanet publikuje co kwartał tabelę z wartościami średnimi dla każdej stacji uzdatniania wody, a na mapie twardości – zakresy min–maks dla obszarów zasilania. Zestawienie poniżej łączy oba źródła. Przeliczenia na °dH i mmol/l są nasze (1 °dH = 17,8 mg CaCO₃/l), klasy według zwyczajowego podziału: 200–350 mg CaCO₃/l średnio twarda, 350–550 twarda.

Mapa twardości Aquanet nie podaje daty danych, a kwartalna tabela – tak; przy rozbieżnościach traktuj średnią kwartalną jako aktualniejszą. Część małych stacji wiejskich w gminie Murowana Goślina ma według Aquanetu wodę powyżej 400 mg CaCO₃/l, czyli ponad 22 °dH.

Pozostałe parametry: sód, siarczany, żelazo

Aquanet zestawia wyniki z wymaganiami rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 maja 2026 r. (Dz.U. 2026 poz. 748) i stwierdza, że woda ze wszystkich jego stacji je spełnia. W poznańskiej wodzie zwraca uwagę wysoka zawartość siarczanów w wodzie z Mosiny. Oznacza to, że część twardości jest tam niewęglanowa – nie wytrąca się podczas gotowania, ale zmiękczacz jonowymienny usuwa ją tak samo jak twardość węglanową. Sód na poziomie 26–36 mg/l jest wyższy niż np. w Łodzi, co warto uwzględnić przy ustawianiu zmiękczacza (więcej niżej).

Skąd Poznań bierze wodę

Zaopatrzenie Poznania opiera się głównie na dwóch dużych ujęciach na Warcie: Mosina–Krajkowo i Dębina. Uzupełnia je ujęcie głębinowe w Gruszczynie.

Dębina – najstarsze ujęcie w mieście

Infiltracyjne ujęcie Dębina leży na południowym krańcu Poznania, na tarasie zalewowym Warty. Pierwszych 20 studni wywiercono tu w 1902 r., a ujęcie w obecnym kształcie zbudowano w latach 1923–1964. Woda z Warty jest pompowana do trzech rzędów stawów infiltracyjnych, przesiąka przez czwartorzędowe piaski i żwiry (warstwa o miąższości do ok. 20 m) i jest pobierana trzema barierami studni, a następnie kolektorami lewarowymi płynie do SUW Wiśniowa. W latach 1999–2002 przez teren ujęcia poprowadzono autostradę A2, co wpłynęło na jego działanie.

Mosina–Krajkowo – największe ujęcie

Ujęcie Mosina–Krajkowo, położone na południe od miasta, również korzysta z wody Warty przefiltrowanej przez osady doliny oraz z wód podziemnych tarasów. Woda z tego ujęcia trafia do stacji uzdatniania w Mosinie, a z niej do sieci; w wielu dzielnicach miesza się z wodą ze stacji Poznań.

Dlaczego Mosina ma twardszą wodę niż stacja Poznań? Aquanet tego nie wyjaśnia w komunikatach, ale najbardziej prawdopodobną przyczyną jest większy udział wód podziemnych, które dłużej kontaktują się z osadami doliny – stąd więcej wapnia (110 mg/l) i siarczanów. Woda z Dębiny w większym stopniu pochodzi z infiltracji świeżej wody rzecznej. Warta zaczyna bieg na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej i płynie przez Wielkopolskę, czyli zlewni z dużym udziałem gleb i skał zawierających węglany – dlatego nawet „najmiększa” woda poznańska ma ok. 13 °dH. Szerzej o zależności twardości od geologii piszemy w przeglądzie twardość wody w Polsce.

Co poznańska woda oznacza w domu

• Zmywarka – przy wodzie ze stacji Poznań ustaw ok. 14 °dH, przy wodzie z Mosiny ok. 20 °dH. W strefie mieszanej różnica może być duża, więc zmierz wodę paskiem i ustaw zmywarkę na wynik zaokrąglony w górę. Szczegóły: twardość wody w zmywarce.
• Czajnik – przy 18–20 °dH kamień pojawia się już po kilku zagotowaniach; odkamieniaj co 2–3 tygodnie.
• Pralka – dozuj detergent według przedziału dla wody średnio twardej lub twardej.
• Ekspres do kawy – filtr w zbiorniku jest w poznańskich warunkach rozsądnym wydatkiem, zwłaszcza w strefie Mosiny.
• Kocioł i podgrzewacz – przy ok. 20 °dH wymiennik c.w.u. kotła dwufunkcyjnego i grzałka zasobnika zarastają wyraźnie szybciej; producenci kotłów często zalecają wtedy ochronę przed kamieniem.

Czy w Poznaniu warto zmiękczać wodę?

W domu jednorodzinnym zasilanym ze stacji Mosina, Gruszczyn czy Biedrusko – zwykle tak. Przy 18–21 °dH zmiękczacz chroni całą instalację ciepłej wody i ogranicza czyszczenie armatury. W mieszkaniu w centrum, zasilanym wodą ok. 13,5 °dH, decyzja jest mniej oczywista – dużo zależy od tego, ile kamienia ci przeszkadza i czy masz miejsce na urządzenie. Zanim kupisz zmiękczacz, sprawdź twardość u siebie: w strefie mieszanej 220–400 mg CaCO₃/l średnia dla miasta niewiele ci powie (instrukcja pomiaru: jak sprawdzić twardość wody).

Ustawienie zmiękczacza w Poznaniu

Wpisz twardość wejściową według pomiaru, a twardość resztkową ustaw na ok. 6–8 °dH. Wyższa wartość ma tu dodatkowy sens: woda poznańska ma już 26–36 mg sodu w litrze, a każdy usunięty 1 °dH dodaje ok. 8,2 mg/l. Przy wodzie z Mosiny zmiękczonej do zera sód wzrósłby o ok. 160 mg/l, do ok. 190 mg/l – blisko wartości 200 mg/l. Przy resztkowej 7 °dH przyrost to ok. 104 mg/l. Regulację opisujemy w artykule ustawienie twardości zmiękczacza.

Gminy wokół Poznania

Aquanet zasila wodą także część gmin aglomeracji – w jego tabelach są m.in. stacje w Mosinie, Gruszczynie (gm. Swarzędz), Biedrusku, Murowanej Goślinie, Kamionkach i Dziećmierowie (gm. Kórnik), a SUW Chludowo eksploatuje ZGK Suchy Las. W tych miejscowościach twardość wynosi od ok. 11 do ponad 22 °dH. Inne gminy – np. Komorniki, Dopiewo, Tarnowo Podgórne czy Czerwonak – mają w różnym stopniu własne wodociągi albo kupują wodę z systemu poznańskiego; do tego dochodzą domy na prywatnych studniach. Wielkopolska woda podziemna często zawiera żelazo i mangan, więc przy studni zbadaj także je. Dla porównania z miastem nad morzem zajrzyj do artykułu o twardości wody w Gdańsku.

Najczęstsze pytania

Źródła: Aquanet – jakość naszej wody (tabela za III kwartał 2026); Aquanet – mapa twardości wody; I. Chomicki, A. Bartosik, Doświadczenia z funkcjonowania infiltracyjnego ujęcia wody Dębina w Poznaniu, konferencja „Zaopatrzenie w wodę, jakość i ochrona wód”, 2008.